فصل دوم محمد ، انسان الهى در ماه رمضان سال 610 ميلادى ، يك تاجر عرب در شهر مكه در حجاز عربستان با تجربه روحى جديدى مواجه شد كه نهايتا منجر به تغيير تاريخ جهان گرديد . هر سال محمد بن عبد اللّه در اين ماه ( رمضان ) همسر و خانواده خود را ترك نموده و در غار حرا در دره مكه دوران خلوت معنوى خود را مىگذراند . اين كار در شبه جزيره عربستان در آن زمان رايج بود « 1 » . او اين ماه را در عبادت شبانه‌روزى « اللّه » در غار به سر برده ، و در صورت مراجعه فقرا و مستمندان غذا و زكات مال توزيع مىكرد . « 2 » شهر فعال و در حال توسعه مكه ، از بلنداى اين كوه كاملا هويدا بود . محمد ( ص ) نيز مانند ساير اهالى مكه به شهر رو به توسعه خود كه به مركز تجارت و سرمايه عربستان تبديل شده بود مىباليد . تجار مكه ثروتمندترين بازرگانان حجاز به شمار مىآمدند و در آن شهر از آنچنان ثروت و امنيتى برخوردار بودند كه فكر آن نيز براى گذشتگان و پدران آنها ، كه به طرزى وحشى و بدوى در شن‌زارها زندگى مىكردند ، قابل تصوّر نبود . بيش از همه ، از وجود زيارتگاه مكعب شكل كعبه ، جايگاه خداى خدايان اعراب ( اللّه ) ، افتخارى بزرگ نصيب اهل مكه مىگرديد . اين زيارتگاه بزرگ‌ترين و مهم‌ترين زيارتگاه عربستان بود كه همه سال گروه زيادى از زائرين

--> ( 1 ) - اين مطلب صحيح نيست ؛ در هيچ مأخذى ذكر نشده است كه در جامعه آن روز مكه اين گونه عبادت امر متداولى بوده است . ( 2 ) - اين مطلب از نظر تاريخى صحّت ندارد .